Waarom werd Kenny buitengesloten?
De waarheid is dat geweldige honden soms over het hoofd worden gezien om redenen die niets met hun waarde te maken hebben. Kenny was een sterke, energieke hond, vol leven en speelsheid. Voor gezinnen met jonge kinderen of een klein appartement zou zijn temperament misschien te veel een uitdaging zijn geweest.
Voor degenen die zijn behoeften echt begrepen, kon Kenny echter de perfecte metgezel zijn. Hij hield van lange wandelingen in het park, buikwrijven waardoor zijn hele lichaam trilde van plezier, en speelgoed waarmee hij zelfstandig kon spelen, het rondgooien en er trots mee ronddragen.
De medewerkers van het asiel kenden zijn karakter goed en wilden deze vriendelijke hond niet vergeten.
Vechten voor een tweede kans
Het team van het asiel besloot actie te ondernemen. Op de Facebookpagina van Wayside Waifs werd een ontroerend bericht geplaatst met foto’s van Kenny die geduldig in het asiel wachtte.
Eén foto trok in het bijzonder mijn aandacht. Daarop stond Kenny alleen in een hokje, zijn droevige blik strak op de camera gericht. Hij leek in stilte te vragen: « Waarom niet ik? »
In hun beschrijving vatte het personeel zijn persoonlijkheid treffend samen. Ze omschreven hem als een liefdevolle hond, die graag plezier deelt met de juiste persoon. Ze noemden zijn favoriete dingen: buikwrijven, lange wandelingen en zijn speelse karakter. Ze waren ook eerlijk en legden uit dat zijn energieke aard misschien niet de beste keuze is voor heel jonge kinderen.
Voor het juiste gezin zou Kenny echter een droom die uitkomt kunnen zijn.
Het bericht verspreidde zich snel en raakte de harten van mensen tot ver buiten Kansas City.
