Het dossier verborgen in Blakes koffer.
Voor het einde van deze week wilde ik uitzoeken wat Blake in zijn koffer had gestopt.
Ik wist nog niet precies wat er in het dossier stond dat hij had meegebracht, maar zijn gedrag was genoeg om mijn argwaan te wekken.
Hij sprak met veel te veel zekerheid over mijn villa. Hij nam zijn intrek in mijn huis alsof hij er al recht op had. En mijn familie leek zich volkomen op zijn gemak te voelen bij deze houding.
Het ontbijt om 5 uur ‘s ochtends was dus niet het enige probleem.
Dit was nog maar het begin.
Een verrassing bij de koffie.
Om 4 uur ‘s ochtends stond mijn wekker op het punt af te gaan.
Ze zouden een perfect gedekte tafel, warme koffie en een gastvrouw verwachten die aan al hun wensen voldoet.
Ik wil graag iets voor ze klaarmaken.
Maar niet zoals ze zich hadden voorgesteld.
Onder het genot van een kop koffie zouden ze ontdekken dat mijn goedheid grenzen had en dat familie zijn niemand het recht gaf om mijn huis in te pikken of me als een dienstmeid te behandelen.
Ze zouden ook nog één essentieel ding leren: de naam die op de documenten van deze villa stond, was noch die van Blake, noch die van Courtney, noch die van mijn ouders.
Het was van mij.
En deze keer zou ik ervoor zorgen dat niemand het zou vergeten.
