Toen California country muziekgeschiedenis werd
Tijdens het huwelijk van Bonnie en Merle veranderde de Bakersfield Sound van een regionale muziekscene in een stroming met nationale invloed. Het heldere geluid van elektrische gitaren, krachtige ritmesecties en de directe toon van honky-tonkzang bood een duidelijk alternatief voor de gladdere arrangementen die met Nashville werden geassocieerd.
Buck Owens en de Buckaroos vertegenwoordigden een belangrijke kant van dat geluid. Merle Haggard en de Strangers ontwikkelden een andere richting, die donkerder en flexibeler kon klinken. Beide mannen werden uiteindelijk zo sterk met Bakersfield verbonden dat hun namen vrijwel automatisch terugkomen wanneer de geschiedenis van die muziekscene wordt verteld.
Bonnie vormde ondertussen een verbinding tussen die werelden die niet volledig uit een discografie valt af te lezen. Ze had met Buck gezongen voordat ze samen naar Bakersfield verhuisden. Later nam ze met Merle op en reisde ze met hem mee terwijl zijn werk zich verder ontwikkelde. Buddy Alan, haar zoon met Buck, maakte later zelf platen.
De verbindingen liepen daardoor voortdurend door elkaar. Ze waren familiair, muzikaal en professioneel tegelijk. Mensen trouwden, gingen uit elkaar, kregen kinderen, traden samen op en bleven soms samenwerken nadat persoonlijke relaties waren veranderd.
Dat betekent niet dat Bonnie achteraf tot de verborgen architect van de carrières van Buck en Merle moet worden gemaakt. Haar betekenis ligt juist in iets concreters. Ze behoorde tot de werkende mensen dankzij wie een lokale muziekgemeenschap kon blijven functioneren. Ze droeg liedjes, gezinsverantwoordelijkheden en praktische herinneringen mee terwijl de huishoudens en carrières om haar heen veranderden.
Een scheiding zonder volledige breuk
Bonnie en Merle scheidden in 1978. In een eenvoudig entertainmentverhaal zou zo’n datum een scherpe grens vormen: daarvoor samen, daarna ieder een afzonderlijk leven. Hun werkelijke relatie paste niet in zo’n nette verdeling.
Bonnie bleef dicht bij Haggards familie en professionele omgeving. Toen hij later met Leona Williams trouwde, was Bonnie bruidsmeisje. Ook bleef ze nog enige tijd optreden met de Strangers.
Ze koos er bovendien niet voor om de gedeelde jaren achteraf uitsluitend als een vijandig hoofdstuk te presenteren. Dat hoeft niet te betekenen dat het huwelijk zonder pijn of moeilijkheden was geweest. Het laat vooral zien dat een echtscheiding niet automatisch alle banden uitwist die in de jaren daarvoor zijn ontstaan.
Er waren de kinderen, de band, de optredens en de lange periodes onderweg. Al die gedeelde ervaringen hadden relaties gevormd die niet eenvoudig konden worden opgesplitst omdat een huwelijk juridisch was beëindigd.
In het begin van de jaren tachtig trok Bonnie zich geleidelijk terug uit het regelmatige optreden. Daarmee werd haar aanwezigheid op het podium minder zichtbaar, maar de harmonieën die ze in de voorafgaande jaren had gezongen, bleven natuurlijk onderdeel van de opnames.
De hereniging in Bakersfield
Toen Buck Owens en Merle Haggard in 1995 opnieuw samen in Bakersfield zouden optreden, waren ze allang meer dan twee succesvolle zangers. Ze waren instellingen binnen de countrymuziek geworden, namen die een groot deel van de muzikale identiteit van hun stad vertegenwoordigden.
Een gezamenlijk optreden in Bakersfield kreeg daardoor automatisch historische betekenis. Kranten konden het gemakkelijk presenteren als een verzoening na jaren van afstand en als een ontmoeting tussen twee grote figuren uit dezelfde muzikale traditie.
Maar Bonnie’s aanwezigheid maakte zichtbaar hoeveel ingewikkelder die geschiedenis werkelijk was.
Zij kende beide mannen van vóór de periode waarin hun reputaties bijna monumentale proporties kregen. Ze herinnerde zich niet alleen de beroemde platen en succesvolle tournees, maar ook de jaren waarin er nog geen legende bestond.
Ze had de radiouitzendingen in Arizona meegemaakt, de kleine platenlabels, het gezinsleven, de kinderen en de avonden waarop Bakersfield nog niet als een historisch begrip voelde, maar eenvoudigweg de plaats was waar de volgende baan of het volgende optreden te vinden was.
Backstage hielp ze daarom mee om het eenvoudige verhaal van een grote vete te relativeren. Daarna keerde ze terug naar iets wat ze al tientallen jaren kende: aanwezig zijn binnen het muzikale gezelschap en dicht genoeg bij de muziek staan om de lijn mee overeind te houden.
