Ik dacht aan de afgelopen vier jaar.
Aan onze rustige etentjes.
Aan de grapjes die alleen wij begrepen.
Aan de manier waarop Sean me iedere ochtend op mijn voorhoofd kuste voordat hij naar zijn werk ging.
Aan de manier waarop hij tijdens films altijd mijn hand vasthield.
Aan het onvoorwaardelijke vertrouwen dat ik in hem had.
Daarna keek ik opnieuw naar het scherm.
VIDEO 2 stond er nog steeds.
Te wachten.
Hoe graag ik de waarheid ook wilde weten, ik kon mezelf er niet toe brengen op afspelen te drukken.
Op dat moment hoorde ik de voordeur opengaan.
Sean was onverwacht vroeg thuis.
Als je wilt doorgaan, klik dan op de knop “Volgende” hieronder ⤵
