Ik hield die tekeningen voor ogen, als een mogelijke oplossing, en dacht na over een volwaardig leven – studie, werk en een eigen appartement – en ik bleef me afvragen waarom ze vertrokken was.
Na het nieuws van oma’s overlijden voel ik me volkomen alleen.
Een noodsituatie, wat in mijn geval betekent dat ik overal spijt van heb.
Ze zei dat ze weer deel wilde uitmaken van mijn leven en ondanks mijn aarzeling stemde ik in met haar vertrek.
Oorspronkelijk had alles te maken met de beschuldigingen: de gezamenlijke lunches, de beschuldigingen over reizen en de officiële foto’s.
Toch klopte er iets niet. De auteur sprak echter nooit over zijn leven of over het maken van foto’s die nooit meer terugkwamen.
