Een oude hond die niemand meer wilde hebben.
Op de dag dat we Bento uit het asiel gingen ophalen, waren we ervan overtuigd dat we hem waarschijnlijk door de laatste maanden van zijn leven zouden begeleiden.
Bento was een zeer oude hond. Deze Labrador-kruising, met een door ouderdom wit geworden snuit, liep moeizaam; zijn gewrichten waren stijf, zijn ogen troebel door de ouderdom en zijn vacht werd steeds dunner. In het asiel schatten ze zijn leeftijd op ongeveer vijftien jaar, misschien wel ouder.
Al meer dan tien jaar woonde hij bij hetzelfde gezin in de regio Porto. Maar toen zijn eigenaren naar een verzorgingstehuis moesten verhuizen, wilde geen enkel familielid hem in huis nemen. Bento werd toen naar het asiel gebracht met een tas vol voer, wat papieren en een heel leven dat plotseling was verdwenen.
Zijn dossier was niet bepaald bemoedigend. Hij sliep bijna de hele dag, bewoog zich moeilijk, had geen interesse meer in speelgoed en had nauwelijks contact met andere honden.
Een vrijwilliger vertelde ons met verdriet dat het waarschijnlijk een van die dieren was die we simpelweg « nog een paar gelukkige dagen » wilden gunnen.
We waren niet op zoek naar een wonder. We wilden er gewoon voor zorgen dat een oude hond zijn laatste dagen niet achter tralies in een kennel hoefde door te brengen. We wilden hem de warmte van een thuis bieden, een comfortabel bed en de genegenheid die hij nog verdiende.
Toen Bento bij ons thuis aankwam, was hij uiterst voorzichtig. Hij verkende elke kamer langzaam en stopte regelmatig om op adem te komen. We hadden het huis aangepast aan zijn leeftijd: orthopedische bedden, antislipmatten, meerdere waterpunten en zelfs een kleine hellingbaan om de toegang tot het terras te vergemakkelijken.
Nadat hij de omgeving had bekeken, nestelde hij zich in de grootste mand in de woonkamer en viel in slaap voor bijna twaalf uur.
De eerste week verliep als volgt. Hij sliep, at een beetje en ging daarna weer rusten.
Het was niet de ziekte die hem uitputte.
Het was de last van verlies, verandering en onzekerheid.
