We horen vaak zinnen als: « Het is alweer een tijdje geleden » of « Voel je je nog steeds niet beter? ». Zulke vragen kunnen erg kwetsend zijn, omdat ze ervan uitgaan dat verdriet een houdbaarheidsdatum heeft.
De waarheid is dat iedereen anders rouwt. Sommigen hebben er maanden voor nodig, anderen jaren. Er is geen juiste snelheid. Als je het vandaag moeilijk hebt, betekent dat niet dat je stilstaat. Het betekent dat je nog steeds draagt wat belangrijk voor je was.
-
Isoleer jezelf niet volledig van de wereld.
Er zijn dagen dat er niemand voor je is en dat alleen eenzaamheid de plek is waar je even op adem kunt komen. Dat is oké. Maar langdurige afzondering kan gevoelens van eenzaamheid en hulpeloosheid versterken.
Je hoeft je verdriet niet aan anderen uit te leggen. Soms is het al genoeg om gewoon bij iemand in de buurt te zijn, zonder te praten. Een wandeling met een vriend(in), naast iemand zitten of een kort berichtje sturen kunnen kleine, maar betekenisvolle herinneringen zijn dat je er niet alleen voor staat.
-
Vergelijk je verdriet niet met dat van iemand anders.
Sommige mensen praten openlijk over hun pijn. Anderen verbergen die achter een glimlach. Sommigen gaan gewoon door met hun dagelijkse bezigheden, terwijl anderen zich terugtrekken. Geen van beide is verkeerd.
Je verdriet hoeft er niet hetzelfde uit te zien als dat van iemand anders om echt te zijn. Je bent niemand een verklaring verschuldigd voor hoe je met je verlies omgaat. Wat je voelt is genoeg, simpelweg omdat het jouw gevoel is.
-
Zoek geen uitweg die je gevoelloos maakt.
Wordt vervolgd op de volgende pagina
