Het probleem ontstaat wanneer mensen denken dat een hoge dosis extra bescherming biedt. Vitamine D is vetoplosbaar, wat betekent dat het zich in het lichaam kan ophopen. In tegenstelling tot wateroplosbare vitamines, die je via urine weer uitscheidt, blijft vitamine D opgeslagen in vetweefsel. Een overschot verdwijnt dus niet zomaar.
Bij langdurig te hoge inname kan hypercalciëmie ontstaan — een toestand waarbij er te veel calcium in het bloed zit. Dat klinkt misschien technisch, maar de gevolgen kunnen vervelend zijn. Het lichaam raakt uit balans en organen kunnen daar last van krijgen.
De klachten zijn vaak vaag en worden niet direct herkend als gevolg van supplementgebruik. Mensen kunnen last krijgen van constante dorst of een droge mond. Ook vaker moeten plassen is een signaal dat het calciumgehalte te hoog kan zijn. Misselijkheid, buikpijn of verstopping komen eveneens voor.
Sommigen ervaren hoofdpijn of een zwaar gevoel in het hoofd. Concentratieproblemen of “hersenmist” worden ook gemeld. Spierpijn of nieuwe, onverklaarbare pijntjes kunnen optreden, net als aanhoudende vermoeidheid. Juist omdat deze klachten zo algemeen zijn, wordt zelden gedacht aan vitamine D als oorzaak.
In ernstigere gevallen kunnen de nieren het zwaar krijgen, omdat zij het teveel aan calcium moeten verwerken. Ook hartritmestoornissen kunnen ontstaan wanneer de balans langdurig verstoord is. Ironisch genoeg kan langdurig overgebruik zelfs leiden tot verzwakking van botten, terwijl vitamine D juist wordt geslikt voor sterke botten.
