Eerste stappen in een nieuwe wereld
Isabela stond roerloos, niet wetend waar ze moest kijken. De prins deed een stap naar voren.
« Je bent hier geen gevangene. Maar je bent ook niet vrij. Je zult je plek vinden. Op de een of andere manier. »
Vervolgens draaide hij zich om en verdween in de schaduwen van de arcade, waardoor ze alleen achterbleef met de oudere vrouw.
‘Volg me,’ zei de vrouw met scherpe stem. ‘Je zult veel leren.’
Isabela haalde diep adem. De geur van het kasteel – vochtige stenen, oud hout en gedoofde was – vulde haar longen. Het was een geur die ze nog niet eerder had ervaren. Misschien moest ze er wel voor leren vrezen. Of misschien, ooit, accepteren.
Ze volgde de oudere vrouw de trap op, met een zwaar hart en onzekere stappen.
Haar leven was niet langer van haar.
Toch kon haar geest nog gered worden. En toen ze de gang in stapte, begreep ze de stille waarheid:
Als je wilt doorgaan, klik dan op de knop “Volgende” hieronder ⤵
