Waarom het ritueel zo taai is
Bijgeloof rond roken is van alle tijden. Veel rokers hebben kleine eigenaardigheden: een vast moment van de dag, een vaste plek, een vast merk. De omgedraaide sigaret past daar precies tussen. Het is een klein, ongevaarlijk ritueel dat structuur en zin geeft aan iets wat verder vooral een gewoonte is.
Daar komt nostalgie bij. Het gebaar verbindt rokers met eerdere generaties, met films uit de jaren vijftig en zestig, met opa’s en oudooms die het ook deden. Voor sommigen is dat genoeg reden om het in stand te houden, ook al weten ze de oorlogsachtergrond niet.
Niet voor iedereen, en zeker geen aanrader
Lang niet elke roker draait een sigaret om. Voor velen is het pakje gewoon een pakje, en de volgorde van trekken puur willekeurig. Het ritueel is geen vaste regel, eerder een culturele knipoog die opduikt als je erop gaat letten.
Belangrijk om bij stil te staan: roken blijft schadelijk voor de gezondheid, hoe leuk of nostalgisch een ritueel eromheen ook klinkt. Een omgedraaide sigaret maakt het gewoontepatroon niet minder ongezond. Bij vragen over stoppen met roken of klachten door roken: raadpleeg je huisarts.
Een klein cultuurfragment dat blijft
Wat begon als stille hoop op een veilige terugkeer, is door de jaren heen verzacht tot een grappige, herkenbare gewoonte. De gelukssigaret is daarmee een van die rituelen die je niet leert van je ouders of op school, maar oppikt door simpelweg goed naar anderen te kijken.
De volgende keer dat je iemand een vers pakje ziet openmaken en er aandachtig één sigaret uit ziet halen om die om te draaien, weet je dus wat er achter zit. Een klein gebaar, een lange geschiedenis, en een verhaal dat verder reikt dan menigeen vermoedt.
